جعÙ�ر بÙ"وری : نمی‌ترسیدند قشون‌کشی نمی‌کردند Û±Û³Û¹Û·/Û±Û°/Û²Û³ | پورتال تفریحی و سرگرمی بروزفان



جع�ر بلوری : نمی‌ترسیدند قشون‌کشی نمی‌کردند ۱۳۹۷/۱۰/۲۳

 Ù†Ù…ی‌ترسیدند قشون‌کشی نمی‌کردند
Û±Û³Û¹Û·/Û±Û°/Û²Û³

Image result for ‫جع�ر بلوری‬‎
اقتصاد، حقوق بشر و تروریسم، «ابزارهایی» هستند که نه �قط ایران، بلکه هر کشوری که بخواهد از نظم �اتحان جنگ جهانی دوم خارج شود، با آن نواخته می‌شود. در این بین، ت�اوتی هم بین کره شمالی و آلمان وجود ندارد و این نظم اگر به هر شکلی بخواهد، از سوی همین �اتحان نیز به هم بخورد، از سوی «کدخدا» سرکوب می‌شود. نوعی روابط ارباب رعیتی، از آن بالا تا این پایین حتی بین صاحبان این نظم.
 Ø³Ù�یر آمریکا در آلمان مگر، همین دو روز پیش با نوشتن نامه به شرکت‌های آلمانی، به آنها دستور نداد، با روسیه قرارداد گازی امضاء نکنند! (پروژه نورد استریم 2). آلمان قوی‌ترین اقتصاد اروپا را داراست Ùˆ این دستور توأم با تهدید نشان داد برای آمریکا به عنوان اربابÙ� این جمع(!) Ù�رقی بین مرکل Ùˆ بن سلمان وجود ندارد Ùˆ هر کس تخطی کند، از سوی ارباب تنبیه می‌شوند. «ریچارد گرنل» در خاک آلمان به شرکت‌های آلمانی نامه نوشت Ùˆ آنها را به تحریم تهدید کرد!
نحوه نواختن اما غالبا، با ابزار«تحریم»، «تهدید» و«�ریب» و با است�اده از عواملی مثل رسانه، ائتلا�‌سازی، شوهای تبلیغاتی، حمله نظامی و عوامل ن�وذی و صد البته عوامل غرب‌زده در داخل آن کشورها صورت می‌گیرد. طی سال‌های گذشته و با ا�زایش «هزینه» چنین روش‌هایی، همین هد� با کمی تغییر در روش و با «واسطه» دنبال شده است. بدین‌شکل که، پول از اعراب و رعیت‌ها، نقشه با ارباب!... هد� اعلامی‌شان نیز در پوشش شعارهای زیبایی مثل «داشتن دنیایی بهتر با استانداردهایی جهانی و...» بوده است. ترامپ با نحوه برخورد با متحدان و غیرمتحدانش، صحت این «چند خط بالا» را به خوبی علنی کرد.
اما آیا واقعا هد� صاحبان این نظم� حالا به هم ریخته، که خود را به هر وسیله و شکلی (جنگ، ترور، استعمار و قتل عام) به «قله» زورگویی رسانده‌اند، واقعا ساختن دنیایی بهتر است؟ برای آنها آیا حقوق بشر اهمیتی دارد؟ یا هد�، جلوگیری از نابودی نظم ارباب و رعیتی‌شان است؟ آیا دشمنی� این طی� با کشورهایی مثل چین، ایران، روسیه، سوریه و... به دلیل رعایت نشدن حقوق بشر در این کشورهاست؟ آیا دستگیری یک معترض یا کارگر در یکی از این کشورها، واقعا باعث رنجش آنها می‌شود یا برعکس، آنها را خوشحال می‌کند چون، بهانه‌ای می‌شود برای توجیه این �شارها؟ سؤال‌ها ساده‌اند. پاسخ‌ها حتی از سؤال‌ها هم ساده‌ترند.
به هزار و یک دلیل، حقوق بشر ذره‌ای برای این طی� اهمیت ندارد. چرا؟ چون دیکتاتورترین و مرتجع‌ترین رژیم‌های بشری که با اره منتقدان را زنده زنده ریز ریز می‌کنند، متحدان همین طی� هستند. حتی از این هم �راتر، جزو این طی� هستند. اصلا، هزینه این �شارها بر عهده همین رژیم‌های عصر حجری است. در کدام یک از این کشورهای قرون وسطایی انتخابات برگزار می‌شود؟! کدام یک از این شاهان شکم‌باره را مردمشان انتخاب کرده‌اند؟! اصلا چیزی به نام انتخابات در این کشورها وجود دارد؟!
پس حقوق بشر «کشک» است و �شارهای این طی� به ایران به بهانه رعایت نشدن آن «جوک.» بنابر این هد� چیز دیگری است. دشمن، چشم دیدن بر هم خوردن نظم جهانی‌اش را ندارد. برای این نظم جنایت‌ها کرده، زحمت‌ها کشیده، هزینه‌ها کرده، غا�ل از اینکه این نظم، یکبار با شکستن کمر داعش و �راری دادن آمریکا از سوریه و یک بار هم با �راری دادن از عراق، به هم ریخت و به قول
«ایو دالدر» س�یر آمریکا در ناتو (بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳) در مصاحبه‌ با سی‌ان‌ان: سال 2021 رهبر هیچ کشوری برای آمریکا تره هم خرد نخواهد کرد!
وقتی این همه کشور علیه ایران اسلامی با این همه مشکلات داخلی، با این همه توطئه و این همه هزینه 40 سال پی‌در‌پی مشغول دشمنی هستند، مرتب ائتلا� تشکیل می‌دهند، داعش راه می‌اندازند، تحریم می‌کنند، 8 سال جنگ تحمیل می‌کنند و با س�ر به سراسر دنیا به دنبال جمع کردن نمایندگانی از 75 کشور دنیا در لهستان هستند، با صغیر و کبیر، مشروع و نامشروع، تروریست و غیرتروریست ائتلا� می‌کنند، یعنی... موضوع برایشان جدی است و حری�شان قَدَر!
دشمن شکست خورده ‌اما دست‌بردار نیست. برنامه‌ریزی کرده، تحریم کرده و منتظر گذشت زمان است. گو طر� خود در ایران را شناخته باشد، با خیال راحت به �شارها و بدعهدی‌هایش ادامه می‌دهد! وقتی می‌بیند واکنش به بدعهدی‌هایش، نوشتن یک توییت یا آه و ن�رین است یا در بدترین حالت، احضار کاردار، چرا باید نگران باشد؟! وندی شرمن مگر نگ�ت، ترامپ اگر از برجام هم خارج شود، دولت ایران از آن خارج نخواهد شد! آیا آنها طر� خود را شناخته‌اند؟! آیا دولت در برابر این دورخیز دشمن، آماده است؟ چرا احساس می‌شود، دولت محترم، من�عل است؟ این حس از عدم اطلاع‌رسانی مناسب دولت دربرابر برنامه‌هایش نشأت می‌گیرد یا نه، واقعا من�عل است؟ آیا وقت آن نرسیده که با خروج قدم به قدم از برجام، حری� را جای خود بنشانیم؟!
حری� با خیال آسوده از برجام خارج شد. یکی(آمریکا)رسما و دیگری(اروپا) عملا. خبری هم از رونقی که با تصویب برجام قرار بود بیاید نیست. اروپا با همکاری آمریکا کاری کرده که �قط، تاکید می‌شود-�قط ایران در برجام بماند و یک طر�ه آن را اجرا کند! خبری از اقدام متقابل عملی از سوی دولت ما هم نیست.
13 گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم این را تایید می‌کند. منتها، به متن گزارش‌های آژانس اگر نگاه کنید، می‌بینید که در آن صر�ا نوشته شده «ایران به تمام تعهداتش عمل کرده و انحرا�ی نداشته است.» در برخی حتی آمده «ایران بیش از تعهدات خود عمل کرده است». اما کلمه‌ای راجع به تعهدات طر� مقابل در این گزارش نیست! گو اینکه آژانس، به عنوان داور و قاضی این مذاکرات هم �همیده، این تعهدات صر�ا یک طر�ه است. امروز اما به گواه گزارش‌های آژانس، ما طلبکاریم و اروپا بدهکار. 9 ماه از وعده اروپا برای راه‌اندازی کانال مالی گذشته و سه بار نیز زیر تعهداتش زده است. در این شرایط، طبیعی این است که، ما اروپا را تحت �شار قرار دهیم، و دست روی دست نگذاریم. غیر از این است؟ اما واقعیت چیز دیگری است. دولت گویا دست روی دست گذاشته و اروپا و آمریکا به شدت مشغولند! شاید ‌اشتباه باشد اما بررسی واکنش‌های دولت محترم نشان نمی‌دهد، خود را آماده مقابله با لشکر دشمن با ده‌ها طرح و توطئه کرده باشد.
روی بحث اصلا برجام نیست. این جملات هزاران بار گ�ته شده و همه آن را می‌دانند. بحث بر سر این است که، ما چه کرده‌ایم؟ آنها پس از هسته‌ای با ابزارهایی که در اول این وجیزه نام بردیم، روی برنامه موشکی و حقوق بشر متمرکز شده‌اند و با اعمال تحریم‌ها، تا توانسته‌اند، علیه ایران وارد شده‌اند. منتظر گذشت زمان و تاثیر تحریمند، منتظر آغاز اعتراض‌ها و �تنه‌انگیزی‌ها هستند. این را نه به تلویح که تصریح می‌کنند. امید زیادی هم به شبکه‌های بی‌در و پیکر اجتماعی که با غ�لت عجیب برخی مسئولین، ا�کار عمومی را به دست گر�ته بسته‌اند. این همه برنامه و دشمنی در حالی است که، خود به شدت درگیر بحران‌های داخلی‌اند. دولت آمریکا بیش از 23 روز است که تعطیل است و برخی کشورهای اروپایی مثل �رانسه، به قول رویترز گر�تار آشوب و شورش‌های «خطرناک» شده‌اند. این همه هجمه و برنامه‌ریزی علیه یک کشور دیگر در چنین شرایطی یعنی، کینه‌شان شتری است!
طبیعی است خب. آنها دشمن هستند. عصبانی‌اند. تمام پروژه‌هایشان از سوی ایران و دوستانش نقش بر آب شده. نظم جهانی‌شان به خطر ا�تاده. عصبانی اگر نبودند مثل گذشته در ل�ا�ه حر� می‌زنند. صراحتا می‌گویند به دنبال کشاندن جنگ به خیابان‌های تهرانند. به دنبال �قیر کردن مردم هستند تا به خیابان‌ها بیایند. مردم ایران را صراحتا تروریست می‌خوانند! این را برخلا� گذشته، صراحتا می‌گویند. جایی خواندم، آمریکا 500 ن�ر را برای به نتیجه رساندن تحریم‌های ن�تی و اقتصادی مامور کرده و به اقصی نقاط دنیا �رستاده تا رایزنی کنند و امتیاز بدهند و بگیرند. برای بهمن ماه و در لهستان قرار است یک شوی ضدایرانی بر پا کنند. همه اینها یک پیام بیشتر ندارد. دشمن ترسیده. وگرنه این چنین قشون‌کشی نمی‌کرد.
سوای از اینکه، این تلاش‌ها به نتیجه خواهد رسید یا خیر، سؤال مهمی که بالا هم پرسیدیم این است که ما چه کرده‌ایم؟ چند ن�ر را مامور مقابله با تهاجم �رهنگی، اقتصادی، سیاسی و در نهایت نظامی دشمن کرده‌ایم؟ به کدام کشورها س�ر کرده و با چه کسانی دیدار کرده‌ایم؟ آیا دستگاه سیاست خارجی ما آنطور که باید �عال هست؟ آقای رئیس‌جمهور چند بار به عراق، ا�غانستان، پاکستان و کشورهای همسایه س�ر کرده‌اید؟ آیا آن طور که دشمن در صدد ضربه زدن به ایران عزیز است، ما هم آماده خنثی کردن این توطئه‌ها هستیم؟(ضربه زدن پیشکش!) آیا این عجیب نیست که، رئیس‌جمهور محترم �قط به کشورهای اروپایی س�ر می‌کند؟! کشورهای همسایه و غیر اروپایی آیا اهمیت ندارند؟!
وسط یک جنگ تمام‌عیاریم. یک طر� ایران و طر� دیگر آمریکا با تمام نوکرهایش. با کمال تاس� باید گ�ت، در این معرکه، رویکرد دولت محترم، لااقل تا لحظه تنظیم این مقاله، رویکرد متناسبی نبوده است. دولت و رسانه‌هایش البته، جاهایی رویکرد بسیار بسیار �عالی داشته‌اند اما صر�ا در داخل کشور و هنگام مواجهه با منتقدان! رویکردها علیه دشمن در حد واکنش توییتری یا ابراز تاس� بوده یا در شدیدترین حالت احضار س�یر یا کاردار مثلا لهستان...روزنامه‌هایشان هم هنوز درگیر رقص چند سرباز یا مقایسه عربستان و ایران در ماجرای ازدواج دختران در سنین پایین هستند با محوریت د�اع از عربستان! تیتر می‌زنند ایران 13 عربستان 15! یا مشغول مدل کامپیوتر حاج حسین! که آمریکایی است یا چینی؟! «زرد» هم، برای توصی� برخی از این رسانه‌های نزدیک به دولت زیاد است.
22 بهمن خواهد رسید جشن 40 سالگی آن را هم خواهیم گر�ت، ائتلا�‌سازی‌ها و ناتوی عربی‌شان هم به سرنوشت «دوستان سوریه» و «ارتش آزاد» دچار خواهد شد مگر اینکه، این ان�عال از روی شوک! یا خوش‌خیالی،
ادامه یابد.

جع�ر بلوری