کنگان دروجدان برخی صاحب منصبان ! | پورتال تفریحی و سرگرمی بروزفان



کنگان دروجدان برخی صاحب منصبان !

                                           کنگان در وجدان برخی صاحب منصبان!
 

 بنظر می رسد محدوده ی جغرافیایی جنوب استان بوشهر بویژه سه شهرستان ساحلی اش از ضمیربرخی صاحب منصبان در لحاظ استاندارهای نسبی زندگی شهروندان حذف شده است...
  یادآوری حکایتی کوتاه از كتاب‏ (تاریخ در یک بطری)  سیگلرسوئدی که حاوی ماجراهای  واقعی آموزنده است:  به ما نشان می دهد که  فریاد کمک خواهی (استغاثه)  نباید باتاخیر زمانی شگفت انگیز به مقصد برسد؟!  این نویسنده  ازشیشه های (بطری) سربسته ی که محتوی یک پیام کتبی  درخواست نجات بوده در طول تاریخ  بوده گزارشهای مستندی را تهیه کرده است .... شیشه های که موج و بادها های متنوع آنها را به بازی گرفته  تا اینکه  به ساحل برسند یا نرسند ؟ برخی از این  موارد با تاخیری صد ساله وگاهی تا دویست سال  که ممکن است تنها امید ارسال کنندگان خود بودند در زمانی غیر مفید به دست کسانی رسیده است که جز تاسف وتاثر عکس العملی برایشان نمانده است ‏.‏ نویسنده در این بین، سندی تاریخی را  آشکارمی کند؛ نامه ی از این نوع، بوسیله ی چند دریا نورد ژاپنی سال (‏1714‏ )   ارسال می شود که مطالبه ی دردمندانه ی آنها  مساعده  فوری پس از اینکه، کشتی شان درآستانه ی غرق شدن  قرارگرفته،  درخواست کرده بودند، اما این نامه  پس از ‏150‏ سال به سواحل ژاپن رسید ‏!‏
دانشمندان عرصه روانشناختی با مطالعه ی اتفاقات اینچنینی می گویند:  فرایندی از این دست به این علت رخ می دهد که  ما از میان عادت کردن(عادی شدن مسائل ازنگاه ما) به بروز این گونه قضایا و  اعتقادمان که  چگونه با جزئیات مرتبط روبرو  شویم ، هر دو موضوع را  باهم خلط می کنیم  و میان آن دو تفاوتی قائل نیستیم و غالبًاکسی ما را به چالش  وآزمون نمی کشد و به هرسوالی  بسادگی  تمام ، جواب آسانتری را که  در دسترس داریم ، ارائه می کنیم.
روانشناسان این پدیده را اینطور تفسیر می کنند:-  انسان  معمولا به طرق کوتاه  در هنگام تصمیم گیری و تصمیم سازی و یا ارزیابی می پردازد–   که بعنوان نظریه ی ”بخل شناختی” یا کسر علم و آگاهی مطرح شده است .
مدت زمان  غفلت  وفراموشی چقدر بطول می انجامد .. . فریاد مردم محرومی که در معرض انتشارمستقیم  گازهای دی اکسید کربن  و کلر فلورکربن وحشتناک  وسایر گازهای سمی رو به افزایش  و سکوت  سوال برانگیز صاحب منصبانی که از این فاجعه خبر دارند ولی اقدامی عاجل  وقاطع در دستور کارندارند، موضوع دامنه داری است  که این برآیند با هر توجیهی  و موقعیتی ، در برگیرنده ی موضعی غیر اخلاقی است یکی از نتایج اجتناب ناپذیر آن، افزایش انواع واقسام بیماری های صنعتی و نهایتاً کاهش  نرخ سلامتی وتوابع منفی انسانی،اقتصادی وزیست محیطی آن است ...
  این مسئله امروز   از تمرکز ذهنیت کسانیکه که می توانند برای مردم منطقه کاری کنند هر روز دور تر می شود  و جهتی بسمت خنثی شدن  مطالبات مردمی دراین راستا با برجسته کردن  فضاهای گسترده از تخیل و ابزار های سیاسی پشت  معامله های سیاسی  وحتی اقتصادی با عرضه ی بدایلی نچندان حیاتی محو می شود که می تواند  در ادبیات سیاسی بعنوان اقدامات (پساشهروند)  معروف شود زیرا هنوز هم برای بسیاری  از صاحب منصبان فشار بر سیستم دولتی وغیر دولتی از مقولاتی  اختصاصی است  تا  فرصتی برای درخواست تجدید نظر در لحاظ  عدالت انسانی در محافل سیاسی  را به یکی از قوانین مقدم بر جنبش  واقعیتها برای حفظ و مراقبت از میز وصندلی وکرسی  تبدیل شود!
براستی  برخی از اهالی رسانه،اهالی مصالح ، اصحاب منافع  و ارباب مناصب در مقابل  موج فزاینده آلاینده ها که ناشی از نامتوازن بودن وعدم همراهی توسعه ی صنعت در جنوب استان بوشهر   با زیر ساخت های  ضروری زیست محیطی است و دریا، هوا و خاک را بشدت تخریب  و آلوده کرده  تا درنهایت  سلامتی شهروندان  را  در معرض آسیب افسارگریخته قرار داده کدام موضع اصولی اختیار کرده اند؟
همین بس که  ادعایمان با بسته های نسیه درنسیه و وعده های سربسته   و بخش شدن  فلان شهر و شهر شدن آن یکی روستا و به میز رسیدن بهمان شخص ختم  شود ؟  آیا صرفاً باید به  اینها خرسند بود؟  تاکی باید با   چشم و گوش بسته وهوش خسته  بسمت به اصطلاح "تعاملی" چرخید  که بازنده ی اصلی آن مردمان محرومی هستند که هرچند وقت یکبار با چالشی جدید و جدی در عرصه صنعتی شدن روبرو می شوند. روشن است که بوی  گاز های خطرناک بر آرامش شان غلبه کرده و  نگرانی  ازتاری آسمان، فضای منطقه  را فرا گرفته است ...  پاسخ بدهید چه زمانی بار  این مسئولیت  را بر روی شانه ها خود حس می کنید؟
 متهمان اصلی کلمات و عباراتی دوطرفه در لابلای وجه السکوت ها  هستند  که چرخش و  گسترش همه ی انواع آلاینده های صنعتی را   توسعه می دهد  و همه اینها  بصورتی غیر قابل درک  تبدیل به  تلخ کامی های می شوند که  می توانند در کمتر دوسه سال دیگر مردم منطقه را با شرایط اسفباری در حوزه سلامت ودرمان روبرو کنند  .