چورس درکتاب نزهه القلوب حمدالله مستوفی | پورتال تفریحی و سرگرمی بروزفان



چورس درکتاب نزهه القلوب حمدالله مستوفی

یکی از قدیم ترین منابعی که در آن از روستای چورس نام برده شده، کتاب نزهه القلوب حمدالله مستوفی است که در نیمه اول قرن هشتم ه.ق نوشته شده است. مستوفی در این کتاب ضمن اشاره به خوی و برشمردن ویژگی های آن از چورس نیز نام می برد: "تومان خوی چهار شهر است. خوی، سلماس، ارمیه و اشنویه. خوی شهری وسط و دورش شش هزار و پانصد گام است. . . . . و قریب هشتاد پاره دیه از توابع آن است. مشاهیرش چورس و بدل آباد . . . ."
از این نوشتار چنین بر می آید که در اوایل قرن هشتم ه.ق روستای چورس به همراه بدل آباد از جمله روستاهای آباد و مهم حوزه خوی محسوب می شدند و مورد توجه جهانگردان و تاریخ نویسان آن زمان قرار گرفته بودند. سیاحتنامه اولیاء چلبی، منبع دیگری است که به روستای چورس می پردازد. نویسنده که ظاهراً در اواسط دوره صفویه به ایران آمده، ضمن بازدید از شهر خوی و توصیف ویژگی های شهر و قلعه خوی در مسیر رفتن به خاک عثمانی( ترکیه امروزی ) از چورس نیز دیدن می کند. وی می نویسد: "از خوی 9 ساعت رفتیم تا به بهستان رسیدیم . . . و از آنجا 3 ساعت رو به شمال رفتیم و به قلعه چورس رسیدیم. این قلعه خان نشینی است در حوالی نخجوان. دو هزار سپاهی دارد. یک قاضی و 12 ضابط. قلعه پنج گوش آن بر روی پشته ای قرار دارد که دارای دیوارهای ساده است. دروازه قلعه رو به سمت جنوب است. در بیرون قلعه 7 هزار خانه، 11 مسجد، 7 کاروانسرا، دویست دکان و قصرهای زیبایی دارد." 
وی از خان چورس، ایوب خان( نوه سلمان خان سوباشی بنیانگذار حکومت دنبلی ها ) نیز به نیکی یاد کرده و وی را مردی ظریف، شیرین سخن، نکته دان و خوش معاشرت توصیف می کند.
به نظر می رسد، با حمله سلطان مراد چهارم عثمانی ( 1045ه.ق ) به خوی و ویرانی بخش های مختلف شهر، شهر خوی رونق و شکوه اولیه خود را از دست می دهد و بعد از آن مرکزیت منطقه به چورس می رسد.