شکست تحریم های آمریکا حتمی است ولی نباید به این اکتفا کنیم. | پورتال تفریحی و سرگرمی بروزفان



شکست تحریم های آمریکا حتمی است ولی نباید به این اکتفا کنیم.

تحریمهای آمریکا همانگونه که معلوم شد و همه شما میدانید ، آن گزندگی ، وسعت و عمق تحریمهای جهانی دوره اوباما را ندارند . بهمین دلیل ترامپ و همفکرانش رو به سمت و سوی تبلیغات و فرافکنی نهاده اند . و میخواهند حاکمان ایران را بترسانند و از آنها مهمتر مردمان ایران را وحشتزده و عصبی کرده و در این میان  تاثیر و اثربخشی تحریمها را بیشتر و بویژه بدلایل کاملا سیاسی و انتخاباتی ایران را به زانو درآورده تا هم به زعم خود پیروزی حاصل نموده و هم در رقابتهای داخلی با حزب دموکرات بتواند خودی نشان دهد.

اما همانگونه که دیدیم در این دور از تحریمها  اروپا و چین و روسیه عملا جلو آمریکا ایستاده اند و به هیچ نحوی دسیسه ها و درخواستهای آمریکا نتوانسته آنها را با خود همراه کند . این یعنی اینکه ایران علاوه بر 150 میلیارد دلار ذخیره ارزی که برای حداقل 3 سال (بر فرض اینکه حتی یک قطره نفت هم نتوانیم بفروشیم) نیازهای ارزی ما را کفایت میکند، میلیاردها ریال عمان، ین ژاپن و یوآن چین و روپیه هند در اختیار دارد. از طرفی انبارهای مواد غذایی پر از مواد غذایی است . و حال اینکه ایران نه تنها از امروز که تحریم ها شروع شده  میتواند به هند ، ژاپن ، چین و ترکیه و کره جنوبی نفت بفروشد بلکه بصورت  فروش  تانکرهای ناشناس نفت (محموله های ناشناس که در دریا دست به دست میشود) میتواند روزانه 500 هزار بشکه نفت نیز بفروشد . از طرف دیگر ما درست است که تحریم بانکی هستیم ولی نظام سوئیفت را آمریکا نتوانست برعلیه ما متحد کند و ما عملا از نظام سویفت استفاده خواهیم نمود. این ها علاوه بر صادرات غیر نفتی بخش خصوصی است که میتواند بصورتت نقد نیز دلار وارد ایران کند . همه اینهایی که گفتم  در تحریمهای دوره اوباما ایران نمی توانست انجام دهد . پس نتیجه اینکه تحریمها درست است که به اقتصاد ما ضرر میزند ولی نفس ما را نخواهد برید .چیزی که آنها اراده کرده بودند و میخواستند انجام دهند ...اما....اما باید ازاین ضرر اقتصادی جلوگیری و عملا به رشد اقتصادی 5 تا 6 درصد تبدیلش کنیم .

باید این تهدید را به فرصت تبدیل کنیم .چگونه؟ چند پیشنهاد:

1- الان اروپا خواسته یا ناخواسته بر علیه آمریکا و به نفع ایران در زمینه روابط اقتصادی به نفع ایران عمل میکند. برنامه ریزیان اقتصادی باید تا میتوانند شرکتهای متوسط و کوچک اروپایی را با ارایه تضمین ها و تسهیل روال تجاری و تسهیل کار در ایران و ارایه مشوق های مالیاتی (مثلا معافیت ده ساله مالیاتی) و یا ارایه تضمین هایی مثل سهم بیشتر از سود و... تشویق به سرمایه گذاری در ایران نماییم . این هم میتواند فرصتهایی برای مبادله ارز به ما بدهد و هم بیکاری ما را کمتر و هم تولید ناخالص داخلی ما را افزون تر میکند.

2- با فروش و ارایه و واگذاری برخی صنایع مثل ذوب آهن، فولاد و پتروشیمی ها و اگر ممکن باشد مخابرات و نفت و گاز به مردم در قالب فروش سهام. این موجب میشود یک درآمد ریالی برای دولت فراهم شود و در قبال آن از آن ریال بدست آمده ( که بسیار بسیار زیاد خواهد بود) در  صنایعی (( که برای راه اندازی آنها نیازی به دلار نیست بلکه با ین ژاپن یا یورو و یا یوآن چین میتوان ماشین آلات وارد نمود )) مثل صنایع تبدیل غذایی ، پتروشیمی ، نیروگاههای گازی ، مازوت ، خورشیدی و بادی و فتوولتاییک استفاده نماییم .  این امر موجب میشود که دولت برخی هزینه هایش کم شود، اقتصاد ملی استخوان بترکاند و وضع معیشتی مرذم بهتر شود . حالا برای اینکه بتوان عدالت را رعایت نود میشود بخشی از این سهام را بصورت دراز مدت به مردم فقیر بجای یارانه ، حقوق یا پاداش سنوات و... فروش نمود.

3-  برای چند سال  صرفه جویی در برگزاری همایش ها و کنفرانس ها و جشن های داخلی و خارجی می تواند بسیار در این وضعیت یاریگر باشد.

4- به برخی کشورهایی مثل هند و چین و اروپا که بخش خصوصی آنها  از ترس تحریم ها و مجازات های آمریکا میترسند نفت از ایران بخرند و بجای آن دلار بدهند بخواهیم با یک یا چند واسطه نفت ایران را با تخفیف های خوب بخرند و بجای آن نه دلار بلکه در ایران پالایشگاه و  نیروگاه برق بزنند. این موجب خواهد شد که ما بجای فروش نفت بتوانیم چند برابر درآمد بنزین و میعانات گازی داشته باشیم و علاوه بر آن از بیکاری بشدت کاسته و اقتصاد ما دو تا سه برابر خواهد شد.

5- در این دوره تحریمها با آموزش، انگیزش و بیان واقعیت های آماری به ملت  ایران را آگاه سازیم که برای اینکه خود و فرزندانمان در یکی دو دهه دیگر طعم خوشبختی را بچشیم باید قدرتمند شویم و این تنها با کار بیشتر، خودباوری بیشتر و صرفه جویی بیشتر و همدلی بیشتر میسر خواهد بود.

6- در تغییر نگرش مردم بکوشیم . سعی کنیم به آنها بفهمانیم که ما باید گامها و قدمهای کوچک درست برداریم . اگر بتوانیم گامهای کوچک در مسیر درست برداریم ..کم کم این گامهای کوچک ما را به موفقیتهای کوچک . بتدریج موفقیت های کوچک ما را به موفقیتهای بزرگ رهنمون خواهد شد . 

انتظار نداشته باشیم که مثل قهرمان پرش طول بتوانیم ده متر به چلو بپریم . ما باید  نه مثل یک پیرمرد بیمار  بلکه مثل یک کودک سالم و بالقوه مستعد که تازه راه رفتن آموخته گامهای آهسته برداریم و بدانیم موفقیتها یک شبه حاصل نمیشود ولی اگر در مسیر درست گامهای کوچک اما مستمر و درست برداریم مطمن باشیم تا یک دهه دیگر حتی با وچود تحریم جزو ملل پیشرفته ، ثروتمند و با دانش دنیا خواهیم بود... انشاءا....

با تشکر کارن